i-SZBI

SZBI w szkole i urzędzie: czym jest system bezpieczeństwa informacji

Opublikowano 19.09.2026 · czytanie ok. 4 min

Skrót SZBI pojawia się w ustawie o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa, w rozporządzeniu o Krajowych Ramach Interoperacyjności i w normie ISO/IEC 27001. Za każdym razem chodzi o to samo: stały sposób pracy jednostki, dzięki któremu wiadomo, jakie informacje przetwarza, co im zagraża, kto za co odpowiada i jak to sprawdzić. Opisujemy go językiem sekretariatu, a nie normy.

Cztery cechy informacji, które system chroni

Ustawa o KSC opisuje bezpieczeństwo systemów informacyjnych jako ich odporność na zdarzenia, które naruszają poufność, integralność, dostępność i autentyczność przetwarzanych danych (art. 2 pkt 3d). W szkole każdą z tych cech łatwo pokazać na codziennej sytuacji:

  • poufność — opinię z poradni psychologiczno-pedagogicznej czyta wychowawca i dyrekcja, a nie każdy, kto usiądzie przy komputerze w pokoju nauczycielskim,
  • integralność — wpis w dzienniku elektronicznym nie zmienia się bez śladu, kto i kiedy go poprawił,
  • dostępność — po awarii dysku sekretariat odtwarza księgę uczniów z kopii w ciągu godzin, a nie tygodni,
  • autentyczność — wiadomość rzekomo od dyrektora z prośbą o pilny przelew da się zweryfikować, zanim księgowa zapłaci.

Z jakich przepisów wynika obowiązek

PrzepisKogo dotyczyCzego wymaga
Art. 8 ust. 1 ustawy o KSCpodmiot kluczowy oraz podmiot ważny, który nie jest podmiotem publicznymsystematyczne szacowanie ryzyka, środki z katalogu lit. a–n, zarządzanie incydentami
Art. 8 ust. 3 i Załącznik nr 4 do ustawy o KSCpodmiot ważny będący podmiotem publicznym, np. publiczna szkoła18 obowiązkowych działań, przegląd co najmniej raz w roku, dokumentowanie realizacji
§ 19 rozporządzenia o KRI (Dz.U. 2024 poz. 773)podmiot realizujący zadania publiczne14 działań, w tym okresowa analiza ryzyka i coroczny audyt wewnętrzny — do 23 lutego 2027 r.
Art. 32 RODOkażdy administrator danych osobowychśrodki techniczne i organizacyjne odpowiednie do ryzyka dla osób, których dane dotyczą

Te podstawy nakładają się na siebie, a nie wykluczają. Jedna rzetelna inwentaryzacja, jeden rejestr incydentów i jeden plan szkoleń mogą służyć wszystkim naraz — pod warunkiem, że przy każdym działaniu zapisano, który przepis realizuje.

Co system obejmuje w jednostce publicznej

Załącznik nr 4 przy większości punktów wymaga działań, a nie dokumentów o określonej nazwie. Jeżeli pogrupować je według tego, kto zwykle je wykonuje, obraz jest prostszy:

  • informatyk albo firma serwisowa: inwentaryzacja sprzętu i oprogramowania, kontrola wersji, aktualizacje, antywirus, kopie zapasowe odseparowane od danych i test ich odtwarzania (pkt 1, 2, 10, 11, 13, 15 i 16),
  • kierownik i kadry: nadawanie, zmiana i odbieranie uprawnień oraz zasady pracy zdalnej i mobilnej (pkt 4–8),
  • wszyscy pracownicy, razem z kierownikiem: cyberhigiena i szkolenia (pkt 14 i 17),
  • koordynator systemu: ochrona informacji przed kradzieżą i nieuprawnionym dostępem, kontrola poczty elektronicznej, procedury na wypadek awarii, incydentu i cyberzagrożenia oraz ich testowanie (pkt 3, 9, 12 i 18).

Do tego dochodzi przegląd całego systemu co najmniej raz w roku (część III) i dokumentowanie wykonanych działań (część IV).

Załącznik nr 4 nie wymienia wprost szacowania ryzyka — ten obowiązek stoi w art. 8 ust. 1 pkt 1, którego podmiot ważny publiczny nie stosuje. Do 23 lutego 2027 r. okresowej analizy ryzyka wymaga jednak § 19 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia o KRI, a bez niej trudno uzasadnić, dlaczego jednostka wybrała takie, a nie inne zabezpieczenia.

SZBI a norma ISO/IEC 27001

ISO/IEC 27001 to międzynarodowa norma, która opisuje budowę systemu zarządzania bezpieczeństwem informacji; jej załącznik A zawiera katalog zabezpieczeń. Ani ustawa o KSC, ani rozporządzenie o KRI nie nakazują certyfikacji.

Rozporządzenie o KRI przewiduje domniemanie: wymagania § 19 uznaje się za spełnione, jeżeli system opracowano na podstawie normy PN-ISO/IEC 27001, a zabezpieczenia i zarządzanie ryzykiem oparto na normach PN-ISO/IEC 27002 i 27005 (§ 19 ust. 3). Dla szkoły czy małego urzędu pełne wdrożenie normy bywa nieproporcjonalne do skali — obowiązkowe minimum dla podmiotu ważnego publicznego wyznacza krótszy Załącznik nr 4.

Czym SZBI nie jest

  • kompletem polityk przyjętych zarządzeniem i odłożonych do szafy — liczy się, czy opisane działania są wykonywane i czy zostawiają ślad (Załącznik nr 4, część IV),
  • sprawą wyłącznie informatyka — ustawa obciąża odpowiedzialnością kierownika jednostki, także wtedy, gdy powierzył obowiązki innej osobie (art. 8c ust. 1 i 3),
  • jednorazowym projektem — system przegląda się co najmniej raz w roku i po każdej zmianie okoliczności, która może wpłynąć na ryzyko incydentu poważnego (Załącznik nr 4, część III).

Nie wiesz, jaki status ma Twoja jednostka? Kalkulator ustali go w kilka minut, bez logowania.

Sprawdź status w kalkulatorze Zobacz portal w wersji demo

Najczęstsze pytania

Czy mała szkoła potrzebuje takiego samego systemu jak duży urząd?

Obowiązkowe minimum jest takie samo — 18 działań z części I Załącznika nr 4. Różni się skala: inwentaryzacja w szkole z dwudziestoma komputerami zajmuje dzień, w urzędzie z kilkuset stanowiskami — tygodnie. Część II załącznika to środki dodatkowe, stosowane w miarę potrzeb.

Czy wystarczy kupić gotowe szablony dokumentów?

Szablon pomaga ustalić strukturę, ale nie dowodzi, że system działa. Załącznik nr 4 wymaga dokumentowania realizacji działań, czyli zapisów: kto, kiedy, co sprawdził i z jakim wynikiem.

Kto w jednostce odpowiada za SZBI?

Kierownik jednostki — dyrektor szkoły, wójt, burmistrz, prezydent miasta albo starosta. Może powierzyć obowiązki innej osobie za jej zgodą, ale odpowiedzialności to z niego nie zdejmuje (art. 8c ust. 3).

Źródła

  1. Ustawa z 23 stycznia 2026 r. o zmianie ustawy o KSC, art. 8 i Załącznik nr 4 (Dz.U. 2026 poz. 252)
  2. Rozporządzenie o Krajowych Ramach Interoperacyjności, § 19 (Dz.U. 2024 poz. 773)
  3. Rozporządzenie (UE) 2016/679 (RODO), art. 32

Pojęcia z tego artykułu

Przeczytaj też